Keurmerken

Goed of fout?

“Ik ga u een product laten zien, en u moet mij vertellen of dat product goed of fout is”.
“En daar mag dan niets tussenin?”.
“Nee. Goed of fout, dat zijn de keuzes”.
“Maar als ik nou vind dat het op zichzelf best een redelijk gezond product is hoewel dat nog iets beter kan, of dat er weliswaar nog stappen kunnen worden gezet in de duurzaamheid maar dat die toch al heel behoorlijk is of dat het weliswaar nog iets eerlijker kan maar producenten door andere partijen nog een heel stuk slechter behandeld worden…?”.
“Nee! GOED OF FOUT!!”.

Geen nuance

Dat zijn dus keurmerken in een notendop. Ze staan op een product of niet. Als ze erop staan is het product OK, als ze er niet op staan niet. Hoewel… dat laatste kan ook komen doordat de producent er domweg de zin niet van inziet dat keurmerk aan te vragen en op zijn product af te drukken.

Dat is maar één van de problemen met keurmerken. Een ander is het simpele gegeven dat keurmerken een verkoopargument zijn geworden. Marketing. Omdat blijkt dat klanten makkelijker een product kopen met een keurmerk dan zonder. Ook al hebben ze niet zelden nauwelijks enig idee wat het keurmerk precies betekent.

De supermarkt is dol op keurmerken. Keurmerken geven namelijk in een notendop de informatie die de supermarkt niet mondeling aan klanten kan geven. Simpelweg omdat er bij een supermarkt niemand rondloopt met zelfs maar het flauwste idee bij wie de producten vandaan komen, wat die ervoor betaald heeft gekregen en hoe duurzaam het artikel is geproduceerd.

Gemakzucht

En de klant, die koopt gemak. Voor weinig geld, ook nog—dat denkt hij tenminste, hoewel het nog maar de vraag is of hij bij de super zo voordelig uit is. Hij koopt ook zijn geweten af. Hij heeft immers een product gekozen met wel zes keurmerken erop. Nou, zes certificerende partijen zullen het toch wel niet allemáál mis hebben?

En zo wordt kennis van zaken die ooit heel normaal was steeds verder uitbesteed. De modale consument heeft geen idee dat bloemkool een zomergroente is en dat sperziebonen het hele jaar door uit Afrika komen omdat ze daar goedkoop met de hand kunnen worden geoogst en gaaf blijven. Het interesseert hem niet. Eten is eten.

Jammer dat het nog steeds zo gaat. Want uiteindelijk heeft de klant alle macht. Als hij dingen wil zien veranderen, kan hij dat afdwingen. Omdat de bedrijven waar hij koopt van hem afhankelijk zijn. Omdat als steeds meer klanten échte informatie eisen en anders, keurmerk of niet, ergens anders heen gaan, elke goede ondernemer eieren voor zijn geld kiest.

Kunnen we daar eens mee beginnen? Of is eten daar nou echt niet belangrijk genoeg voor?

 

Eén reactie op “Goed of fout?”

  1. Ik vraag me ook dikwijls af of de informatie van goed of fout wel kloppen.
    Maar omdat er zoveel ophef over wordt gemaakt en er zoveel verschillende informatie is ga je toch de productinformatie beter lezen. Maar ik vraag me wel af of alles correct is en de vele keurmerken die er zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *