Familie aan tafel

Het eten van opa

Over het algemeen zijn het de vrouwen die hier in Jordanië voor de  maaltijden zorgen. In mijn schoonfamilie was dit ook zo, maar sinds het overlijden van mijn schoonmoeder, acht jaar geleden, heeft mijn schoonvader het overgenomen, en dat is best uitzonderlijk.

Schoonmoeder Mariam was tot aan haar dood “queen of the kitchen”. Zelfs toen drie van haar vier kinderen allang op zichzelf woonden en een eigen gezin hadden, bleef ze iedere dag voor iedereen koken en wie wilde kon dagelijks om vijf uur aanschuiven voor een gezamenlijk maal. Mijn man en ik maakte hier twee tot drie keer per week dankbaar gebruik van, want als werkenden ouders met twee kleine kinderen kwam dit ons erg goed uit. Soms  was de hele familie er en soms waren we alleen. Op de dagen dat iedereen er was kwamen we stoelen tekort. Want niet iedereen paste rond de tafel, maar heerlijk eten was er altijd in overvloed!

Zelf de keuken in

Opa Jiddo uit JordaniëNa het overlijden van mijn schoonmoeder voelde jiddo (= opa in het arabisch) zich alleen. Hij miste zijn vrouw  en hij miste haar eten. Aangezien hij lekker wilde blijven eten en ook zijn kinderen wilde blijven zien, zag hij geen andere oplossing dan zelf aan de slag te gaan. Jiddo ging de keuken in, en was  er al snel niet meer uit te slaan. Hij had altijd al interesse in eten gehad en hij waardeerde het eten van Mariam erg, maar hij had  desalniettemin altijd veel op- en aanmerkingen gehad. Hij wist altijd precies wat een gerecht miste en hoe ze het een volgende keer nog smakelijker kon maken. Nu ging hij ook de uitvoering zelf doen.

In de keuken leeft zijn vrouw voort. Hij praat tegen haar, vraagt haar om advies en pocht over zijn successen. Tegelijkertijd heeft hij een nuttige daginvulling en oogst hij waardering. Als oude gepensioneerde man  kan hij geen  kostwinner meer zijn maar als chef in zijn familie restaurant speelt hij toch weer een belangrijke rol. Hij is nu al dik in de tachtig, maar zijn leven is druk. ‘s Ochtends doet hij boodschappen en in de middag wordt er gekookt. Hij kijkt naar culinaire programma’s op televisie en hij probeert nieuwe gerechten. Hij gaat steeds slechter zien en  horen, maar zijn eten  wordt almaar beter. Veel van zijn oude vrienden overlijden en zodoende wordt zijn leven steeds eenzamer, dus tegenwoordig heeft hij het liefst elke dag familie om zich heen. Per telefoon worden we geïnformeerd over het menu en als we allemaal komen dan zit hij te glimmen aan het hoofd van de tafel. Met een glas arak in de hand en voldoening in zijn ogen, vraagt hij meerdere malen of we het lekker vinden en spoort hij ons aan nog eens op te scheppen.

Jordanië: eten van opa

Na de maaltijd is er Turkse koffie en daarna gaat jiddo naar bed voor een middagdutje. Spinnend als een tevreden kat loopt hij naar zijn slaapkamer. Zijn taak zit er weer op voor vandaag, en na het slaapje gaat hij de gerechten voor morgen bedenken.

Benieuwd naar nieuwe culinaire avonturen uit Jordanië. Meld je aan voor de nieuwsbrief en volg de columns van Mireille.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *